De arts raadde de ouders aan om het meisje te doden. Jaren later vindt hij deze brief in zijn bus.

Kat Abaniac laat haar kleine dochter een brief in de brievenbus gooien. In de brief richt Kat zich tot de arts die haar indertijd bij haar zwangerschap begeleidde. Want als het van hem had afgehangen, had Kats baby het levenslicht nooit gezien. Tijdens de zwangerschap werd immers vastgesteld dat de baby aan down leed en hij gaf een fataal advies. Maar haar ontroerende woorden wil de moeder verhinderen dat de arts opnieuw dezelfde fout zou maken.

baby1 (1)

“Zeer geachte heer dokter,

een vriendin vertelde me onlangs over haar ervaring tijdens een zwangerschapscontrole. De behandelde arts bekeek de baby op de echografie en zei: “Hij is perfect”. Toen haar zoon met het downsyndroom geboren werd, ging ze terug naar dezelfde arts. Hij zag de kleine jongen en zei: “Ik heb het je toch gezegd? Hij is perfect.” Haar verhaal bewoog me tot tranen toe. Zo zeer ik mij voor mijn vriendin verheugde, zo zeer moest ik ook huilen met haar verhaal, want ik had zo graag gewild dat jij die dokter was geweest. Ik kwam in de moeilijkst periode van mijn leven bij jou. Ik was doodsbang, bezorgd en totaal wanhopig. Ik kende de waarheid over mijn baby toen nog niet – ik wilde dat van jou horen. We hadden zelfs al een naam voor het meisje, maar jij zei alleen maar dat een baby met down onze levenskwaliteit zou verminderen. Je raadde daarom aan om de zwangerschap te beëindigen. Vanaf dat moment hadden we telkens weer bang van elk doktersbezoek. De moeilijkste periode van mijn leven werd zo ondraaglijk, gewoon omdat jij met de waarheid niet vertelde en die luidde: “Mijn kind is perfect.”

baby2 (1)

Ik ben niet woedend of verbitterd, gewoon droevig. Omdat de kleine hartjes die je dagelijks op de echografie ziet, je niet met vreugde vervullen. Omdat het wonder van die kleine vingertjes, teentjes, longen, oogjes en oortjes je niet meer beroert. Omdat je van mening bent dat een baby met down de levenskwaliteit zou verminderen. En mijn hart breekt helemaal als ik weet dat je deze raad misschien zelfs vandaag nog aan een andere moeder hebt gegeven. Maar het maakt me vooral droevig dat je mijn dochter Emersyn nooit zal leren kennen.

baby3 (1)

Want je moet weten dat Emersyn niet alleen ons leven verbeterd heeft, maar ook de harten van duizenden mensen veroverd heeft. Ze heeft ons leven zin gegeven en vreugde gebracht. Ze heeft ons de breedste glimlach, de hartelijkste lach en de zoetste kussen gebracht. Ze heeft onze ogen geopend voor ware schoonheid en pure liefde. Daarom bid ik dat geen andere moeder zou moeten meemaken wat ik moest doorstaan. En ik bid ervoor dat jij op elke echofoto terug de schoonheid van het leven zou herkennen.

En ik bid dat je de volgende keer wanneer je een baby met downsyndroom op de echo ziet, de moeder de waarheid zult vertellen: “Jouw kind is perfect.”

baby4 (1)

Kat is ongelooflijk blij dat ze het advies van de arts niet gevolgd heeft. Het meisje is een grote verrijking voor hun gezin. En ook Rhyan en Evynn Abaniac, 15 en 11, zijn dolgelukkig met hun zusje. De familie kan zich geen leven zonder haar voorstellen.

baby5 (1)

Kats brief is een inspiratiebron voor alle ouders om “ja” tegen het leven te zeggen. Een arts heeft niet het recht om daarover te oordelen.

DEEL de belangrijke boodschap van deze moedige vrouw met iedereen die je kent!