Belgische (20) verdrinkt in bad na pakken telefoon

Een val in bad heeft de 20-jarige Lisa-Marie Vangeluwe uit het Belgische Roksem het leven gekost. De Vlaamse, die sinds enkele weken met haar voet in het gips zat, is uitgegleden en vol op haar slaap terecht gekomen terwijl ze naar haar mobiele telefoon greep. Vervolgens is ze bewusteloos in het water gevallen en verdronken.

Haar moeder heeft haar nog proberen te reanimeren. ,,Maar alle hoop op beterschap was weg”, zeggen haar ouders. ,,Wat er exact gebeurd is, kan niemand ons vertellen. Alleen Lisa-Marie weet dat.” Volgens de dokters heeft ze tot op het laatste moment gevochten.

Haar nabestaanden reageren vol ongeloof op de noodlottige val van de jonge vrouw. Haar moeder trof haar roerloos aan in bad. ,,Enkele minuten voor ze in bad ging, had ze me nog geroepen”, vertelt haar moeder Agna Goethals met een krop in haar keel. ,,’Mams, doe je de deur even dicht?’ Ik deed het met de glimlach. Je kon Lisa-Marie niets weigeren. Meteen daarna vertrok ik voor een boodschap. Niet ver. Tien minuten later al, misschien zelfs sneller, was ik weer thuis. En net in die korte tijd is Lisa-Marie gevallen en verdronken. Onwezenlijk.”

De dagen nadien voelde Goethals zich schuldig. ,,Wat als ik thuis was gebleven? Waarom was ik niet nóg sneller teruggekomen? Had ik de dood van mijn dochter kunnen vermijden? Die vragen spookten constant door mijn hoofd.”

Bodempje

,,Weet je, vlak nadat ik thuiskwam, voelde ik al dat er iets fout was. ‘Ik ben thuis!’, riep ik. Normaal antwoordt Lisa-Marie altijd. Deze keer niet. Vreemd, vond ik. Maar oké, je denkt niet meteen het ergste.”

Toch trok Agna richting badkamer. Toen ze de deur opende, zag ze haar dochter, het gezicht ondergedompeld in een bodempje water. ,,’Ze is zich aan het afspoelen’, dacht ik eerst nog. Maar Lisa-Marie antwoordde niet, bleef roerloos liggen. ‘Wat doe je nu? Word eens wakker!’, riep ik. Ik sloeg zelfs op haar gezicht, zo overtuigd was ik dat ze wakker zou worden. Alleen gebeurde dat niet.”

Paniek

In paniek alarmeerde Agna de hulpdiensten. Hulpverleners begeleidden haar door de telefoon bij de reanimatie, in afwachting van de komst van de dokters. ,,Mijn buurvrouw is ter hulp geschoten, samen hebben we alles geprobeerd om het leven van mijn dochter te redden”, zegt Agna. ,,Tijdens de hartmassage kwam er water uit haar mond. Bemoedigend, dachten we. Toch belde ik, na de aankomst van de dokters, naar mijn man: ‘We zijn haar kwijt, Guido.’ Ik had haar zien liggen, helemaal blauw. Dat kon niet meer goed komen. Pas toen de dokters opnieuw hartslag voelden, kwam ook de hoop terug.”

Maar in het ziekenhuis werd de realiteit gitzwart. ,,’Mevrouw, heeft u ooit nagedacht over orgaandonatie?’, vroegen de dokters. Dan weet je: dit is niet goed”, vervolgt Agna. Vierentwintig uur later werd Lisa-Marie hersendood verklaard. Er was geen enkele kans dat ze ooit nog wakker zou worden.

Bron:AD.NL