Deze moeder verzoekt de leraar om aan de bh van haar dochter te trekken. De reden is ongelooflijk!

Waar en wanneer dit verhaal zich afgespeeld heeft, is niet zeker, maar het beroert al enige tijd de gemoederen op het internet en is eigenlijk van tijdloos belang.

Een moeder werd tijdens haar werk door de school van haar dochter opgebeld. Het gaat om een ernstig voorval waarbij haar dochter betrokken was. Uit de onderstaande conversatie blijkt dat het eigenlijk om een heel ander probleem dan aanvankelijk gedacht handelt:

beha1 (1)

“Ik ben een verpleegster die op de spoeddienst werkt. We mogen onze telefoon niet mee naar de afdeling nemen. De telefoon moet aan de balie achtergelaten worden. De receptioniste van de afdeling liet me weten dat er een privé-oproep was binnengekomen.

Telefoon: “De heer Müller hier” van de Julius Caesar school. Er is een noodgeval waar je dochter bij betrokken is. Je moet onmiddellijk naar hier komen.”

Ik: “Is ze ziek of gewond? Mijn shift is binnen twee uur gedaan. Kan ik daarna komen?”

Telefoon: “Jouw dochter heeft een andere leerling aangevallen. We proberen je al 45 minuten telefonisch te bereiken. De situatie is echt ernstig.”

Ik ging vervolgens toch naar de school en werd binnengeroepen in het kantoor van het schoolhoofd. Ik zag mijn dochter, een leraar, een vertrouwenslerares, het schoolhoofd, een jongen met een bloedneus en een rood gezicht en zijn ouders.

Directeur: “Mevrouw Vogel, wat goed dat je EINDELIJK gekomen bent.”

Ik: “Ja, het was zeer druk op de spoedafdeling. Ik heb me de laatste uren beziggehouden met het verzorgen van een jongen die door zijn moeder met een braadpan verbrand werd. Ik moest de politie nog enkele vragen beantwoorden over het voorval. Mijn excuses voor de vertraging.”

Nadat hij een pijnlijke blik op zijn gezicht had, begon hij me dan toch te vertellen wat er gebeurd was. De jongen had aan de beha van mijn dochter geprutst. Daarop had mijn dochter hem tweemaal in het gezicht geslagen. Ik had de indruk dat iedereen woedender was op mijn dochter dan op de jongen.

Ik: “Oh, en jullie willen weten of ik klacht wil neerleggen wegens ongewenste seksuele intimiteiten?”

Iedereen werd plots erg nerveus toen ik het woord “aanranding” in de mond nam en allen begonnen door elkaar te praten:

Leraar: “Ik denk niet dat het zo bedoeld was.”

Directeur: “We hoeven nu ook weer niet te overdrijven.”

Vertrouwenslerares: “Ik denk dat je het verkeerd begrepen hebt.”

De moeder van de jongen begon te huilen. Ik draaide me naar mijn dochter om te vragen wat er precies gebeurd was.

Dochter: “Hij trok aan mijn beha. Ik vroeg hem om daarmee op te houden, maar hij deed gewoon verder. Dan vertelde ik het aan de heer Müller. Hij zei me dat ik het maar moest negeren. Tom deed het echter opnieuw en bleef maar niet van mijn beha af. Toen ik hem sloeg, hield hij eindelijk op.”

Ik draaide me naar de leraar.

Ik: “En jij hebt dat toegelaten? Waarom heb je niet ingegrepen? Kom eens hier en laat me eens aan jouw shirt trekken.”

Leraar: “Excuseer? Neen!”

Ik: “Vinden jullie dit normaal? Waarom ga je niet naar de vertrouwenslerares om aan haar beha te trekken? Zullen we eens zien hoe grappig ze dat vindt. Of doe het bij de moeder van de jongen. Of bij mij. Jullie vinden dat het grappig is omdat het maar kinderen zijn?”

Directeur: “Alsjeblieft, een beetje respect. Jouw dochter Linda heeft een ander kind geslagen.”

Ik: “Nee, ze heeft zich verdedigd tegen een seksuele aanranding door een andere leerling. Kijk ze maar eens. Hij is een kop groter als haar en weegt dubbel zoveel. Hoe vaak had ze zich nog moeten laten betasten? Wat moest ze anders doen nu de leraar haar negeerde? Hij trok zo hard aan de beha dat hij uitvloog.”

De moeder van de jongen huilt nog steeds en de vader werd woedend, maar toch ook zenuwachtig. De leraar vermeed ondertussen elk oogcontact. Ik keek de directeur aan.

Ik: “Ik ga nu naar huis met mijn dochter. Ik denk dat de jongen zijn lesje wel geleerd heeft en dat het nooit meer voorvalt. Het gaat niet alleen om Linda, maar om alle andere meisjes van de school. Jullie kunnen het niet toelaten dat een leraar dit door de vingers ziet. Wat brengt jullie ertoe te denken dat dit bij een 15-jarige zomaar mag? Ik zal dit aan de schoolinspectie melden. En jij – ik draaide me naar de jongen toe – blijft van mijn dochter af. Anders ZAL ik klacht indienen wegens ongewenste seksuele intimiteiten. Heb je me begrepen?”

Ik werd zo woedend dat ik de spulletjes van mijn dochter nam en opstond. Ik meldde het voorval aan mensen van de schoolinspectie die ik van de kerk kende (het was een katholieke school). Van hen wist ik dat ze strenge maatregelen zouden nemen. Allen waren immers geschokt en verzekerden me dat ze contact met de school zouden opnemen. Mijn dochter werd voor dat vak in een andere klas geplaatst – ver weg van de leraar en de jongen.”

Verschrikkelijk dat de school echt dacht dat ze in hun recht waren, terwijl het voorval eigenlijk over iets heel anders gaat. Vind jij de reactie van de moeder correct of eerder overdreven?

Laat het ons weten en DEEL dit opmerkelijke verhaal met iedereen die je kent!