De stiefdochter verraadt vader die haar huwelijk betaalt – zijn reactie maakt de familie sprakeloos.

Niet alle verhalen hebben een happy end, maar vaak kunnen we er wel veel van leren. Dit verhaal is er zo één.

Als je verraden wordt is dat één van de meest pijnlijke ervaringen die er bestaat, en het is moeilijk om te bepalen hoe je met dit verraad moet omgaan. Vooral als je verraden wordt door mensen waarvan je houdt.

Deze stiefvader ontdekte dat hij werd gebruikt door zijn stiefdochter en haar moeder. En toen hij besloot om dit te doen. Lees zijn emotionele verhaal hier!

16-8 Styvpappa brollop historia

“Mijn stiefdochter gaat binnenkort trouwen. En de trouwplannen hebben haar en haar moeder het afgelopen halfjaar erg bezig gehouden (ik moet erbij zeggen dat haar moeder en ik niet getrouwd zijn, ook al wonen we al 10 jaar samen).

Mijn stiefdochter is afgelopen december afgestudeerd aan de universiteit. Ik heb haar opleiding betaald, en ook al was het een openbare universiteit, het kostte me 36 000 euro. Ze heeft geen baan en ook na het afstuderen woonde ze nog altijd bij ons. Ik heb ook een auto voor haar gekocht, zodat ze hiermee van school naar huis kon reizen.

Zo af en toe dook haar eigen nutteloze vader op om tijd met haar door te brengen, en dan pakte hij haar meteen helemaal in. Hoewel hij geen cent aan haar opleiding of onderhoud heeft bijgedragen (dat is de schuld van haar moeder: het was niet opgenomen in het echtscheidingscontract) hield ze van hem en wilde hem in haar leven houden. Hij slaagde er altijd in om zo lang te blijven dat hij haar hart brak als hij beloftes die hij haar deed later niet nakwam.

De locatie waar de bruiloft zou plaatsvinden had ruimte voor 250 personen. Ik stelde een lijst samen van 20 mensen die ik wilde uitnodigen, omdat ik toch alles zou betalen. Mijn partner en stiefdochter zeiden dat dit geen probleem was en dat ze het zouden regelen. Dus kondigde ik mijn vrienden aan dat ze binnenkort een uitnodiging zouden krijgen en vroeg ze om de datum van het huwelijk vrij te houden.

Afgelopen zaterdag ontmoette ik een van de vrienden die ik had uitgenodigd op de golfbaan en vroeg of hij zou komen. Hij antwoordde dat hij geen uitnodiging had ontvangen. Hij vertelde me dat hij zojuist de aankondiging van de bruiloft in de plaatselijke krant had gezien, maar hij had zelf nooit een uitnodiging ontvangen. Toen ik dit hoorde, keek ik het na in de krant en daar vond ik de huwelijksaankondiging: een bericht met de naam van de moeder van de bruid én de naam van haar ex-man. Mijn naam stond er niet bij.

Dit leidde tot een flinke ruzie met mijn partner, ik vroeg haar waarom geen van mijn vrienden waren uitgenodigd voor de bruiloft. De reden? Ze vonden ze niet belangrijk genoeg om deel uit te maken van de 250 genodigden. Ik was enorm overstuur, maar er was niet veel dat ik nog kon doen – mijn vrienden hadden hier al van gehoord en waren beledigd.

Mijn vriendin vertelde me dat ze een paar van mijn vrienden nog wilde uitnodigen als er een paar uitgenodigde mensen niet zouden kunnen komen. Maar dit was gewoon de druppel die de emmer deed overlopen. Ik kookte werkelijk van woede.

Toch hadden we gisteren een grote diner, met het huwelijkspersoneel van mijn stiefdochter en een onverwachte gast – de echte vader mijn stiefdochter. Tijdens het diner vertelde mijn dochter het gelukkige nieuws dat haar biologische vader naar de bruiloft kon komen, en dat hij haar zou weggeven in de kerk. Dit nieuws viel in goede aarde. Men reageerde als: “Wat prachtig!” En “absoluut fantastisch!” En dit terwijl hij het grootste deel van haar leven afwezig was geweest. Maar, de beslissing van mijn stiefdochter was genomen, nu werd het tijd voor mij om te besluiten wat ik zou doen.

Ik denk niet dat ik me ooit zo boos en teleurgesteld tegelijk had gevoeld. Ik zat letterlijk te trillen, en het duurde een paar minuten voordat ik mijn gedachten kon ordenen. Toen ik eindelijk mezelf genoeg onder controle had om te kunnen praten stond ik op. Ik zei dat ik een toost wilde uitbrengen. Ik weet niet meer precies hoe ik het heb geformuleerd, maar ik zei zoiets als dit:

“Ik zou graag een toost uitbrengen. Het is een grote eer voor mij om deel uit te maken van deze familie in de afgelopen tien jaar. Op dit punt in mijn leven ben ik de bruid en bruidegom heel dankbaar dat ze mij iets heel hebben geleerd. Ze hebben me laten zien dat mijn rol in deze familie niet is zoals ik dacht. ”

Op dit moment merkte ik dat de gasten in de war raakten en dat ze me aankeken met ogen vol onbegrip. Ik vervolgde:

“Ik dacht dat ik een gerespecteerd, gewaardeerd en geliefd stiefvader was, die bij de familie hoorde, maar nu is gebleken dat ik meer een soort geldautomaat was – perfect om voor het geld te zorgen, maar niet goed genoeg voor meer. Ik ben blijkbaar vervangen als gastheer, zowel in de uitnodigingen als in de kerk, dus ik kies er nu voor om te bedanken voor de rol van financier. Dus hulde aan het gelukkige bruidspaar en de manier waarop ze keuzes hebben gemaakt in hun leven.”

Ik kan het niet helpen, maar vraag me af of dit egoïstisch is van mij? Ik verwacht dat als ik ongeveer 40 000 euro betaal voor een bruiloft dat ik dat een paar van mijn vrienden kan nodigen. Een bruiloft waar ik bijna geen onderdeel van uitmaak. Ik heb er gewoon genoeg van. Mijn partner – ik heb genoeg van mijn stiefdochter en haar moeder. Die avond heb ik mijn geld van onze gezamenlijke rekening verhuisd naar mijn eigen rekening.

Nu is het genoeg geweest.”

Deel dit schrijnende verhaal met je vrienden als je denkt dat de stiefvader juist heeft gehandeld in deze situatie.