Meteen naar de inhoud
Home » Deze jonge moeder grijpt in tijdens een lawaaiige vliegtuigreis – dan geeft ze iedereen een les

Deze jonge moeder grijpt in tijdens een lawaaiige vliegtuigreis – dan geeft ze iedereen een les

  • door

Reizen per vliegtuig, het is niet altijd een plezier, door de turbulentie, technische problemen of onaangename of lawaaierige passagiers. Dit geldt zeker voor kinderen. Er zijn mensen die ouders met kinderen begrijpen en de situatie aanvaarden, en er zijn mensen die niet tolerant zijn met kinderen op een vliegtuig.

Kesha Bernard, een jonge moeder, reisde onlangs op een vlucht, waar ze getuige was van gedrag van enkele passagiers tegenover een andere moeder die problemen had met haar kinderen. Ze besloot daarom in te grijpen en publiceerde haar verhaal op Facebook. Hier is een vertaling van haar post. Je zult zien dat de nodige dosis (zwarte) humor in haar schrijven ging.

“Dus hier ben ik op vakantie zonder mijn kinderen (ik houd echt meer van mijn kinderen dan gelijk wat in de wereld, maar soms heb je ook eens een pauze nodig) en nu zit ik op het vliegtuig met een baby op mijn schoot. Waarom? Omdat ik een fatsoenlijk mens ben.

Kijk… het is niet makkelijk om kinderen op te voeden, oké? En als moeder van kinderen van 3 en 4 jaar oud weet ik dat heel goed. Ik weet dat peuters monsters kunnen zijn. Dus laat me vertellen wat gebeurd is.

Ik ben vandaag om 17:45 opgestapt in Seattle. Op vlucht 674 van Alaska Airlines en ik zat in een stoel in het midden. (Jip, de slechts mogelijke plaats, maar ok…) En terwijl ik zit lijkt er een probleem te zijn met het gewicht van het vliegtuig en het moet worden gecontroleerd.

Het vliegtuig zit dus helemaal vol. Dan begint een baby te huilen (Oh, is dat dan niet bij wet verboden?)

Uiteraard ben ik vertrouwd met huilen en jammeren en neemt dit mijn aandacht. De rest van de mensen beginnen te blazen, te zuchten en te mompelen.

Dan… hoor ik twee kinderen huilen (het zal toch niet zijn?!). De vrouw neemt dan de peuter op haar schoot en probeert het kind te kalmeren.

Geen probleem… Ik heb mama supertalenten en kan hun totaal negeren… Maar ik wil het niet negeren.

Ik hoor een vrouw klagen over de moeder in kwestie (die alleen is met twee wenende kinderen) en ze zegt dat ze die twee gewoon een schop onder de kont moet verkopen. Dan hoor ik de moeder reageren en zeggen “Hij is maar 3 jaar oud, ik kan niet geloven dat je dit zegt.

Terwijl ze dit zegt staat de steward naast haar… te luisteren. Maar doet niets. Ook de mannen naast me beginnen opmerkingen te maken zoals “Die kinderen hebben duidelijk meer discipline nodig”.

Beeld je in… Het vliegtuig zit bomvol. Daarom wil ik de moeder voorstellen om te helpen. We zijn toch allemaal volwassenen, niet? (VALS)

WANT… Ik ben een fatsoenlijk mens, en ik kan zien dat de moeder te veel om handen heeft.

Ik sta op uit mijn stoel en ga naar de moeder en vraag haar of ik kan helpen (iets dat blijkbaar heel moeilijk is om te doen), en ze geeft meteen een van de kinderen aan mij.

En zoals verwacht stopt het kind enkele ogenblikken later met wenen (wat een wonder!). Dus nu zit ik hier met een kind op mijn schoot die in slaap aan het vallen is.

Wat wil ik nu zeggen??? Wees vriendelijk en attent. Als iemand hulp nodig heeft, waarom niet gewoon helpen? Klagen en mompelen kan iedereen, maar misschien is het logischer om hulp aan te bieden in plaats van de moeder slecht te laten voelen.

De mensen op deze vlucht moeten zich allemaal schamen. Serieus! Waarom was ik de enige op die vlucht die hulp heeft aangeboden???

Hoe is het mogelijk om een mens in nood te negeren, het blijft een raadsel. Wees aardig. Wees voorzichtig. Help elkaar! Ik beloof je, je zult er niet dood van gaan.”

Wat vind je van haar woorden? Was dit gewoon niet de beste oplossing? Laat maar weten in de comments!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.